Overigens is het in Kenya toegestaan om in de parken van de weg af te gaan. Of dit nu zo goed is voor de natuur kun je je afvragen, feit is wel dat we mooi dicht bij het wild kunnen komen. Zo zien we op een gegeven moment een moeder leeuw met 5 jonge leeuwtjes op een paar meter afstand. Heel erg bijzonder! Verder zien we eigenlijk al het al eerder genoemde wild weer, het blijft onvoorstelbaar hoeveel wilde dieren er leven in dit gedeelte van Afrika. En vooral, hoe dicht je bij de natuur bent, hier.
Weer terug bij ons kamp heeft Mrosso een heerlijke lunch bereidt; spaghetti met een bolognese saus, groenten (oa bloemkool!) salade, en een fruitmix als toetje. En na zo’n lunch zit er eigenlijk maar 1 ding op: Siësta! De stretchers worden uit onze tent gesleept en we hebben heerlijk gerust gedurende een paar uur.
William verteld ons niet alleen erg veel over de omgeving en de natuur, hij moet ook de auto nog besturen en dat is absoluut geen makkie. Hij heeft zijn rust dus wel degelijk nodig.
In de namiddag gaan we weer op pad, het park in. Volgens William zijn de dieren erg rustig ivm het weer. Hij verwacht dat we nog wel wat meer regen zullen krijgen. In de verte zien we een paar giraffen, daarnaast zien we ook weer olifanten en buffels.
maar voor het eerst zien we ook een paar echte neushoornvogels. William vindt het erg leuk om eens een keer een paar gasten te hebben die ook interesse hebben in vogels. Hij verteld dat de meeste toeristen alleen maar geïnteresseerd zijn in het grote wild.Eenmaal terug in het kamp gaan we snel eten want de heren verwachten nog wel wat neerslag en eigenlijk willen ze voordat de bui begint het eten op hebben. Tja, het wordt een beetje eentonig op deze manier, maar het eten is wederom voortreffelijk. Dit keer hebben we weer een soep vooraf, een lekker gebakken visje met gekookte aardappelen met een salade van paprika, en aubergine. Als toetje hebben we een bananenkwark.
Nu blijkt ook dat ze heel erg onderdanig zijn, want ze proberen heel erg te voorkomen dat wij tijdens het eten nat worden. Terwijl wij dat helemaal niet zo erg vinden; dat hoort er immers ook bij. Ook vinden William en Mrosso het erg koud, het is maar (!) een graad of 25 en soms zit er een wolk voor de zon. Hun onderdanigheid blijkt ook uit het feit dat ze zich hier bijna voor verontschuldigen; net of zij er wat aan kunnen doen dat het geen 35 graden is met volop zon!
De regen blijft uit en we hebben lekker de rest van de avond bij het kampvuur gezeten en een beetje gekletst over de Afrikaanse cultuur en vooral het verschil met de westerse cultuur waar wij uit komen. ’s Nachts ben ik de enige die de olifanten vlak langs onze tent hoor lopen. Karinne gelooft mij (uiteraard…) niet maar gelukkig is het bewijs ’s ochtend goed zichtbaar. Er is een mooi pad in het hoge gras naast onze tent uitgesleten; gelukkig!
No comments:
Post a Comment