5 juni, Maasai Mara N.P. dag 1

Met William hebben we afgesproken dat om 7.30 het ontbijt klaar is en we zetten onze wekker dan ook om 7.00. Het blijkt dat Mrosso ’s avonds netjes een olielampje heeft opgehangen onder ons luifeltje om eventuele wilde dieren op een afstandje te houden. Bovendien heeft hij een soort van mobiele wastafel erbij gezet met warm water, waar we ons ’s ochtends kunnen wassen! Wederom iets dat we absoluut niet hadden verwacht; we hadden ons ingesteld op 12 dagen primitief kamperen, maar zo luxe als hier hebben we het niet eens als we met onze eigen tent gaan kamperen!

Het ontbijt is erg stevig maar ook erg lekker, met pap (ja, ook Karinne eet pap en vindt het nog lekker ook!), geroosterd brood, gebakken eieren en worstjes. Eigenlijk heb je geen keus wat eten betreft, Mrosso gooit gewoon alles op je bord en doet dat op een dusdanige manier dat je eigenlijk niet kunt weigeren.

Nadat de tent en alles wat erbij hoort weer in de Jeep is gepakt, gaan we op weg naar onze 2e campsite aan de andere kant van de Maasai Mara, genaamd Oiololoo Gate. Om daar te komen moeten we dus dwars door het Maasai Mara N.P. en dat is absoluut geen straf. Onderweg komen we wederom allerlei wild tegen van olifanten, impala’s, struisvogels, buffel, gieren, pumba’s, bavianen en zebra’s tot aan wilde katten.
Ergens in het park krijgen we nog weer een lunch, die wederom erg stevig is. We moeten er niet aan denken om thuis elke dag zoveel te eten, maar hier is het helemaal niet vervelend. Het blijkt dat door de enorm slechte staat van de wegen hier in Afrika, William & Mrosso noemen het ‘The African Massage’, je veel meer verbrand dan thuis in Nederland.

Na de lunch komen we aan bij de Mara River, dit is een van de oversteekplaatsen waar tijdens de grote trek van de gnoes spectaculaire beelden worden gemaakt van de strijd van de gnoes om de rivier, die tegen die tijd vol krokodillen zit, over te steken. We krijgen nog een korte excursie langs de rivier met een andere gids die ons, gewapend met een geweer, het een en ander over die oversteek en over de vele nijlpaarden die in de rivier leven verteld.

Tijdens onze vlucht van Amsterdam naar Nairobi hebben we gesproken met een van de stewardessen. Zij vertelde ons dat ze eindelijk eens een keer wat langer in Nairobi moest blijven tot de volgende vlucht en dat ze met een paar van haar collega’s eindelijk eens een keer een echte safari ging doen. Wat schetst onze verbazing; tijdens onze game-drive over de steppes van de Maasai Mara horen we stemmen achter ons. Ik wijs Karinne er nog op dat het Nederlanders zijn en dat je die ook echt overal tegenkomt, als er iemand vanuit de andere Jeep ons vraagt of wij Nederlanders zijn! Het blijken dus onze stewardessen te zijn die dus ook een safari in de Maasai Mara hebben geboekt, bestaat toeval?

Op de steppes van de Maasai Mara zien we wederom heel veel wild; olifanten, impala’s, onze eerste leeuwen en ook een jagende cheetah. We hebben wel eens een documentaire gezien waarop de jacht van zo’n jachtluipaard te zien was, maar in het echt zie je pas wat voor een snelheid zo’n beest in zo’n korte tijd weet te ontwikkelen. Helaas (?) was de gazelle in dit geval te snel voor hem en moest hij de jacht afbreken, maar het is wel mooi om zoiets echt te zien.

William wijst ons er al op dat we wel eens regen zouden kunnen krijgen en dat we, als we voor de regen terug bij de tent willen zijn, toch echt wel weer richting ons kamp moeten gaan. Op de terug komen we echter 2 olifanten tegen die onze weg versperren en William durft het niet aan om er stiekem achterlangs te rijden. Dan ben je behoorlijk kansloos met je Jeepje tegen zo’n olifant van een tonnetje of 7, schoon aan de haak. Kortom, we moeten een eind terug om dan via een andere weg bij het kamp te komen. Daardoor maken we ook onze eerste Afrikaanse regenbui mee; Das net even wat anders dan een buitje hier in Nederland. Binnen een paar minuten veranderen de wegen in rivieren en daar glibberen wij dan overheen met onze Jeep die gelukkig 4wd is. Onderweg zien we nog een giraffe die staat te schuilen tegen de bosrand. Ook de dieren hebben dus last van de regen……

Eenmaal terug bij de tenten zien we dat Mrosso een soort van ‘tarp’ heeft gemaakt boven het vuur waar hij op kookt. We eten onze maaltijd op onder onze eigen luifel en het is wederom een erg goede maaltijd. Mrosso heeft speciaal ‘Oiololo-rain-soup’ gemaakt met rijst, kip, groente en een speciaal ‘Oiololoo-sausje’. Als toetje hebben we ananas met een soort van stroop gehad; heel bijzonder en erg lekker! Als de regenbui over is, zien we in de verte de lichten van een andere Jeep die vastzit in de modder. Nog weer later zien we hoe hij losgetrokken wordt door weer een ander Jeep. We zijn toch wel erg blij dat William de bui goed heeft ingeschat en dat we dus op tijd terug bij ons kamp zijn.

Na nog lekker bij het smeulende vuur gekletst te hebben met William & Mrosso gaan we tegen 9.30 onder de wol. Morgen is het weer vroeg dag.