Sunday, 17 February 2008

4 juni, Nairobi - Maasai Mara N.P.

We hebben met William & Mrosso afgesproken dat ze ons tegen 8.30 op komen halen, dus we zetten de wekker om 7.15 waarna we tegen 8.00 aan een lekker ontbijt zitten met veel vers fruit, kortom, een goed ontbijt. Zoals afgesproken komen William & Mrosso ons keurig tegen 8.30 ophalen om onderweg te gaan naar de Maasai Mara. Deze dag zal achteraf ook een van de langste reisdagen zijn. De reis voert ons door de sloppenwijken van Nairobi en ik moet mijn mening over de armoede in dit land toch wel bijstellen. Je wilt niet weten wat voor een puinhoop het is in die sloppenwijken.

Onderweg naar onze eerste stop in Narok, krijgen we veel mooie vergezichten te zien en we zien ook al onze eerste wilde dieren: zebra’s , giraffes, gnoes, gazelles, impala’s, struisvogels. Eigenlijk zouden we al wel weer terug kunnen vliegen want we hebben alle dieren al wel zo’n beetje gezien. Uiteindelijk besluiten we dat toch maar niet te doen…..

Onderweg naar de Maasai Mara gaat de telefoon bij William, het blijkt een telefoontje te zijn van PrivĂ©-safari. Ze bellen om te vragen of alles naar wens is verlopen en tevens vertellen ze ons dat we de beste gids en de beste kok toegewezen hebben gekregen. Het enig echte ‘Mataro-dreamteam’. Uiteindelijk blijkt hier niets aan gelogen te zijn; William is een geweldige gids en Mrosso is een uitstekende kok en iemand die voor de broodnodige humor zorgt met zijn gebrekkige engels en zijn goede gevoel voor humor.
Tijdens onze lunch in Narok maken we meteen onze eerste afding-ervaring mee. Bij het restaurant waar we eten is een klein souvenirwinkeltje waar we voor 5 dollar 2 ansichtkaarten kopen. Het blijkt dat we met z’n 2-en in dit restaurant eten en dat William en Mrosso in het stadje zelf iets gaan eten. Op zich vinden we dit wel jammer omdat je nu juist tijdens het eten elkaar mooi kunt leren kennen, maar goed, dat zal wel de gewoonte zijn hier in Kenya.

Na een lange rit over erbarmelijke wegen met diepe kuilen en weinig verkeer komen we uiteindelijk aan op de camping net iets buiten Maasai Mara N.P. Terwijl Mrosso onze tent op zet en het diner voorbereid, doen wij onze eerste ‘game-drive’ met William in de Maasai Mara. Hier maken we meteen de opdringerige Maasai vrouwen mee. Zogauw William uitstapt om entreekaarten voor het park te kopen, komen van alle kanten de Maasai-vrouwen te voorschijn om ons allerlei kraaltjes en kettinkjes te verkopen. Wij zijn echter nuchtere Nederlanders en hebben geen behoefte aan kettinkjes en kraaltjes, dus we kopen niets.

Eenmaal in het park zien we o.a. olifanten, buffels, dik-diks, impala’s en een paar ‘worstenbomen’. Worstenbomen zijn bepaalde bomen die zeer geliefd zijn bij luipaarden omdat ze daar goed in kunnen overnachten. Helaas zit er op dit moment geen luipaard in de bomen en naar later zal blijken, is het luipaard een van de meest schuwe dieren die er in dit gebied leven.

Eenmaal terug op de camping heeft Mrosso inderdaad onze tent al opgezet en het eten voorbereid; een uitstekend diner met tomatensoep, gebakken vis, bonen, wortelen, een heerlijke salade, bananencake en koffie na. We hadden niet verwacht dat we zulke uitgebreide maaltijden zouden krijgen! Na deze heerlijke maaltijd is het ook al bijna donker en zoeken we het sanitairblok op. Nu blijken de headlights absoluut geen overbodige luxe te zijn; als het hier donker is dan is het ook echt donker! Er is hier helemaal geen enkele ‘lichtvervuiling’ en je ziet hier dan ook veel meer sterren als thuis in Nederland. We zien hier zelfs de melkweg en voor ons allebei is dat de eerste keer. Erg mooi om te zien. In de tussentijd moeten we de kleine gibbon-aapjes in de gaten houden die hier in de bomen zitten, voor je het in de gaten hebt, hebben ze de hele tafel voor onze tent leeggeroofd!

In onze tent staan 2 behoorlijke stretchers met daarop een authentieke Maasai-deken. We proppen onze lakenzakken erin en slapen heel behoorlijk op deze stretchers. Ook dit is weer een meevaller want we hadden wel iets minders verwacht; op deze bedden kunnen we uitstekend slapen.

0 comments: